۞ حـدیـث روز :
به گزارش آلارم فیلم اخبار سینما معمم، مجنون و معتاد. این بخشی از باورهای رایج در میان مصرفکنندگان فیلم ایرانی است که تا بازیگری در کارنامهاش در ۳ فیلم، ۳ نقش اول با این ۳ ویژگی را بازی نکرده باشد، بازیگر مهمی محسوب نمیشود. عجیب نیست که برای مردمی که قصد دارند هنر نمایش را بسنجند و کسی را به اوج برسانند، نمایش تیپهایی اجتماعی که برای مردم نماد پاکی و سقوط جسمی و آشفتگی ذهنی هستند، در اولویت باشد. با چنین پیشفرضی پژمان جمشیدی توانسته دو سوم راه مقبولیت مردمی را برای بازیگر بودن بپذیرد.
به روایت همشهری ؛اول بار که جمشیدی نظر بدنه سینما و انبوه مخاطبان را بهعنوان بازیگر نقش اولی که «بار عاطفی دارم داستان را بر دوش خود از تیتراژ ابتدایی تا انتهایی توانست بکشد» وقتی بود که او از نقش دوم سری فیلمهای کمدی اطیابیساز به نقش اول ارتقا پیدا کرد. ابراهیم عامریان وقتی سفارش پوستر فیلم تگزاس ۱و ۲ را میداد از تصویر کله جمشیدی در کنار سام درخشانی که در میان انبوه کلهها حرف میزد استفاده کرد تا نمک فیلم را اندازه کند. او با اینکه در آن دوران نام تازهای برای گیشهها محسوب میشد، اما به شکل ناخودآگاهی از اصل کهنهایی در سینمای ایران پایبند بود که به ترکیب بازیگران از تلویزیون آمده به سینما نباید دست زد. مردم در سینما دنبال طعم و لحن مطمئنی هستند که قبلا در دلشان جا شده. آنها آمده بودند تا با عنوان مقصد ایالتی از مجموعه ایالات ینگهدنیا تداوم بده و بستانهای ملس یک مدیر برنامههای ناموفق و یک فوتبالیست نه چندان ستاره را تحویل بگیرند. حاصل، فروش مطلوبی از کار درآمد چراکه سریال «پژمان» و «خوب، بلد جلف» یکی از محصولات مزرعه ایده کشاورز سرد و گرم کشیده فلاحت کمدی ایرانی پیمان قاسمخانی بود. از خورجین همیشه پر او بود که علاوه بر بررهگردی و مریخنوردی مردم کشور صاحب محصولی مانند گیلاس-آلبالو پیوندی شدند. میوهای ترش و شیرین و مطلوب برای مصرفکننده دوذوقه ایرانی که در مزهها بیشتر دنبال ترکیب است تا تجزیه. شیرینی سام درخشانی و ترشی پژمان جمشیدی باعث شد که سینمای بعد از انقلاب بعد از راه نیفتادن زوج حمید جبلی و اکبر عبدی برای تولید انبوه کمدی با حضور لورل و هاردی وطنی صاحب زوج کمدی با اجرای آبداری از همه صحنه بزن و بکوب و بگیر و ببند شود. چه در سریال پژمان و چه در خوب، بد و جلفها، این زوج با صداقت و شرارت و جلافت کار را جمع کردند.
